فرمايش صاحب جواهر ره و مناقشه در آن صاحب جواهر 1 در رواياتى كه اثبات نصب كرده ، مثلًا زيديّه را ناصبى قرار داده ، جمعاً بين الادله مىفرمايد : « مراد اين است كه در آخرت همه مخالفين حكم نواصب را دارند ، زيرا مىدانيم كه ناصبى كافر است و مال و جانش احترام ندارد اما مخالف اين احكام را ندارد . پس جمعاً بين ادله اين احكام براى همه مخالفين در آخرت ثابت است ، مثل روايتى كه مىگويد : اينها « شرّ من اليهود و النصارى » كه حمل مىشود بر اينكه در آخرت اين گونه‌اند . « 1 » » به نظر مىرسد كه اين جمع تمام نيست و اين معنا را در آخرت نيز نمىتوان ملتزم شد زيرا اگر مراد از نواصب در اين روايات مطلق مخالفين باشند كه صاحب جواهر مطلق گرفته غاية الامر مىفرمايد : اثر آن در آخرت ظاهر مىشود و اينكه نواصب شرٌّ من اليهود و النصارى مربوط به آخرت است . لكن نمىتوان ملتزم شد كه تمام مخالفين از يهود و نصارايى كه هم با پيامبر اكرم ص و هم با امير المؤمنين ع دشمن هستند ، بدتر هستند ، مخالفين غير از ناصبىهاى خاص كه عده معدودى هستند امير المؤمنين ع را خليفه چهارم و واجب الاتباع مىدانند و به فضيلت امير المؤمنين ع قائل بوده و هستند . بتريّه كه عده كثير و قابل اعتنايى هستند و شخصيت‌هاى مهمى مثل ابو حنيفه در ميان آنها هستند مىگويند : امير المؤمنين ع افضل و اعلم ناس و مستحق خلافت بودند ، لكن بر اساس مصالحى حق خود را به ديگران تفويض كرده بودند و قهراً ديگران مشروعيت پيدا كرده بودند . ما چطور مىتوانيم مخالفينى مانند بتريّه كه موالى و محبّ امير المؤمنين ع هستند را بدتر از يهود و نصارى در آخرت بدانيم . مصرىهاى كنونى همه امامزاده‌ها را مانند شخصيت‌هاى خودشان احترام مىكنند . اينها را ما چطور مىتوانيم بگوييم كه در آخرت از يهود و نصارى كه دشمن

--> ( 1 ) - جواهر الكلام ، 30 / 97 .